ابو حنیفه دینوری/Abū Ḥanīfa Dīnawarī دانشمند کهن کوردیش

ابوحنیفه دینوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
ابوحنیفه دینوری، احمدبن داودبن ونند معروف به‌ابوحنیفه دینوری، زادگاه وی دینور در کرمانشاه و به‌تاریخ تقریبی (۸۲۸ - ۸۸۹ میلادی) برابر با (۲۲۲ - ۲۸۲ هجری قمری) در دوران سامانیان است. تحصیلات خود را در اصفهان، کوفه و بصره به‌پایان رساند و از محضر اسحاق سکیت و پسرش یعقوب سکیت بهره‌ها گرفت. دینوری، گیاه‌شناس، مورخ، جغرافیادان، ستاره‌شناس و ریاضی‌دان، نحوی و لغت‌شناس بوده و به‌علوم هند آشنائی داشته است. یکی از آثار معروف او «کتاب‌النبات» است که به‌شناخت گیاهان اختصاص داشته و به‌تأیید کارشناسان این رشته، دینوری اطلاعات مندرج در این کتاب را براساس تحقیق و تتبع خود استخراج نموده است و دیگران از او نقل قول کرده‌اند. لکلرک درباره او گفته است:

ابوحنیفه ,کرد تبار, بزرگ‌ترین گیاه‌شناس ِ مشرق‌زمین است و از اینکه ابن ابی اصیبعه از ترجمه حال او غفلت کرده تعجب می‌کند و می‌گوید ابن بیطار نام پنجاه گیاه را که گذشتگان از آن شناختی نداشتند از ابوحنیفه نقل می‌کند و در همه‌جا مشهود و هویداست که دینوری به‌نقل اکتفا نکرده و خود به‌نفسه، انواع گیاهان ِ نام‌برده در کتاب ِ خود را دیده و به‌تشریح آن‌ها پرداخته است. از کتاب‌های دیگر او کتاب‌الاکراد است که پیرامون اصل و نسب کردها نوشته است. کتاب‌های تاریخ او بین سال‌های (۱۸۸۸ - ۱۹۱۲ میلادی) به‌وسیله «ولادیمیر گیرگاس» و «کراخکوفسکی» در شهر لیدن ِهلند به‌زبان فرانسه ترجمه و انتشار یافته‌است. تاریخ مرگ وی را در آخرین هفته مارس 895 میلادی ذکر کرده‌اند.

آثار دینوری [ویرایش]
  • کتاب تفسیرالقران
  • کتاب‌الانواء (انواء = جمع نوء و به‌معنی سقوط ستاره در مغرب است)
  • کتاب اصلاح‌المنطق
  • کتاب لحن‌العامه
  • کتاب‌الفصحا
  • کتاب حساب‌الدور والوصایا
  • کتاب‌الزیج
  • کتاب‌النبات (در دو جلد)
  • کتاب‌الجبر والمقابله
  • کتاب جواهرالعلم
  • کتاب‌الرد علی رصدالاصبهانی
  • کتاب‌الشعر و الشعراء
  • کتاب‌التاریخ
  • کتاب اخبارالطوال (شاید همان کتاب‌التاریخ باشد)
  • کتاب فی‌حساب‌الخطائین
  • کتاب‌البلدان
  • کتاب‌القبلة والزوال
  • کتاب‌البحث فی‌حساب‌الهند
  • کتاب‌الجمع والتفریق
  • کتاب نوادرالجبر
  • کتاب‌الاکراد

///////////////

Abū Ḥanīfa Dīnawarī
From Wikipedia, the free encyclopedia
 
"Al-Dinawari" redirects here. For other uses, see Al-Dinawari (disambiguation).
Muslim scholar
Ābu Ḥanīfah Āḥmad ibn Dawūd DīnawarīTitle Al-Dinawari Born 828CE Died 896CE Ethnicity Arab[1] or Kurd[2][3] or Persian[4][5] Era Islamic golden age Main interest(s) botanist, historian, geographer, metallurgy, astronomer and mathematician

Ābu Ḥanīfah Āḥmad ibn Dawūd Dīnawarī (828–896)(Arabic: أبو حنیفة الدینوری‎) was a Muslim polymath excelling as much in astronomy, agriculture, botany and metallurgy and as he did in geography, mathematics and history. He was born in the region of Dinawar, halfway between Hamadan and Kermanshah in modern-day western Iran. He studied astronomy, mathematics and mechanics in Isfahan and philology and poetry in Kufa and Basra. He died on July 24, 896 at Dinawar. His most renowned contribution is Book of Plants, for which he is considered the founder of Arabic botany.[6] He also wrote a book on the ancestry of the Kurds titled Ansab al-Akrad.[3] There is no consensus regarding his ethnic background among scholars. Ludwig Adamec considers him to be of Kurdish descent,[3] while Encyclopedia of Islam classifies him as an Arab[1]philologist and scientist, however, Encyclopaedia Britannica and Encyclopaedia Iranica lists him as Persian.[4]

 
 Works

He is the author of about fifteen works

 Mathematics and natural sciences
  1. Kitâb al-jabr wa'l-muqâbila ("Book of Algebra")
  2. Kitâb al-nabât ("Book of Plants")
  3. Kitâb al-kusuf ("Book of Solar Eclipses")
  4. Kitâb al-radd alâ rasad al-Isfahâni ("Refutation of al-Isfahani's Astronomical Observations")
  5. Kitâb al-hisâb ("Book of Arithmetics")
  6. Bahth fi hisâb al-Hind ("Analysis of Indian Arithmetics")
  7. Kitâb al-jam' wa'l-tafriq ("Book of Arithmetics")
  8. Kitab al-qibla wa'l-ziwal ("Book of Astral Orientations")
  9. Kitâb al-anwâ' ("Book of Weather")
  10. Islâh al-mantiq ("Improvement upon Logic")
 Social sciences and humanities
  1. Kitâb al-akhbâr al-tiwâl ("General History")
  2. Kitâb al-kabir ("Grand Book" in history of sciences)
  3. Kitâb al-fisâha ("Book of Rhetorics")
  4. Kitâb al-buldân ("Book of Geography")
  5. Kitâb al-shi'r wa'l-shu'arâ ("Book of Poetry and Poets")
  6. Ansâb al-Akrâd ("Ancestry of the Kurds").
 Translations

His General History (al-Akhbar al-Tiwal) has been edited and published numerous times (Vladimir Guirgass, 1888; Muhammad Sa'id Rafi'i, 1911; 'Abd al-Munim 'Amir & Jamal al-din Shayyal, 1960; Isam Muhammad al-Hajj 'Ali, 2001), but has not been translated in its entirety into a European language. Jackson Bonner has recently prepared an English translation of the pre-Islamic passages of al-Akhbar al-Tiwal, which can be found here.

 Book of Plants Botany

Al-Dinawari is considered the founder of Arabic botany for his Kitab al-Nabat (Book of Plants), which consisted of six volumes. Only the third and fifth volumes have survived, though the sixth volume has partly been reconstructed based on citations from later works. In the surviving portions of his works, 637 plants are described from the letters sin to ya. He also discusses plant evolution from its birth to its death, describing the phases of plant growth and the production of flowers and fruit.[6]

Many of the Muslim early Botanical works are lost, such as that of Al-Shaybani (d.820), Ibn Al-Arabi (d.844), Al-Bahili (d.845) and Ibn as-Sikkit (d.857), but their works, however, are extensively quoted in later books by Abu Hanifa Al-Dinawari.

Astronomy and meteorology

Parts of al-Dinawari's Book of Plants deals with the applications of Islamic astronomy and

/ 0 نظر / 21 بازدید